No parque do meu pobo hai unha árbore. Eu sempre xogo nela, paréceme máis
divertida que os bambáns. O outro día xogando nela craveime unha estela. Nada
máis cravarma berrei, todos viñeron correndo ao oír o me ai, debín berrar
moito. Todos me dicían que me pasara, eu só dixen:
-Estaba xogando aí- sinalando á árbore.
E deseguida souberon que me mancara.
Ningún comentario:
Publicar un comentario