martes, 6 de decembro de 2016
martes, 14 de xuño de 2016
O TEATRO DENDE 1973 Á ACTUALIDADE
Liña do tempo na que se poden ver as institucións que foron creadas e as distintas promocións de autores.
venres, 10 de xuño de 2016
VIDEOPOEMA
Fuches ti quen me deprendeu, poema de Manuel María (homenaxeado das Letras Galegas 2016).
martes, 19 de abril de 2016
xoves, 14 de abril de 2016
OS SÍMBOLOS E OS ACRÓNIMOS
A miña semana foi normal, o luns ao chegar do instituto busquei no
ordenador moteis a bo prezo, xa que imos de excursión, e busquei información
sobre a sida, xa que tiña que facer un traballo sobre as ETS. O martes saín a
comprar tres kg de laranxas, custáronme 5€. O mércores saín adestrar, tentei
correr dez km, pero levaba moito sen ir adestrar e non din, só corrín sete. O
xoves non fixen nada importante e o venres fixen un traballo utilizando as TIC.ABREVIATURAS
- Avda.
Bos Aires, s/n.
- Vale.
Pode dicirme o seu nome completo?
- Manuel Cid González.
- Vale
D. Manuel, vde. Ten cita coas Dras. O vindeiro venres ás doce. Se ten algunha
dúbida pode mandárnola ao noso apdo. De correos. Moitas grazas.
mércores, 13 de abril de 2016
CONQUE, CON QUE
Xoán saíu do
traballo ás catro, conque ata as cinco non puidemos ir ao teatro. Lola sabía
que eu estaba entusiasmada e chamoume para preguntarme que tal:
- Con
que roupa vas ir?- Lola sempre pregunta polo vestiario.
- Pois o
vestido ese con que fun ás festas- Dixen eu.
Seguimos falando
un pouco da función á que ía e para despedirse dixo:
- Con
que o pases ben abonda. Deica logo. Xa me contarás que tal.SENÓN, SE NON
- Se
non mo contas acabareino descubrindo- dixo María.- Non fas nada por axudar,
senón xogar a consola e andas con segredos.
- Eu
non fago isto por enfadarte, senón por non preocuparte máis do que xa estás-
dixo Manuel.
- Seguro
que calquera mo diría senón ti- contestou
María enfadada.
HABER, A VER
- Pois...
A ver como cho explico...
- Comeza
dicíndome que ocorreu.
- Estamos
citados aquí para falar dos haberes da empresa.
- E non
debería haber máis xente?
- Si,
pero parece que somos os únicos puntuais.
HAI, AI, AÍ
No parque do meu pobo hai unha árbore. Eu sempre xogo nela, paréceme máis
divertida que os bambáns. O outro día xogando nela craveime unha estela. Nada
máis cravarma berrei, todos viñeron correndo ao oír o me ai, debín berrar
moito. Todos me dicían que me pasara, eu só dixen:
-Estaba xogando aí- sinalando á árbore.
E deseguida souberon que me mancara.
martes, 12 de abril de 2016
PORQUE, PORQUÉ, POR QUE
-Por que mo preguntas? Aínda non o sabes?
-Non, é importante?
-Depende para quen. Eu se queres dígoche o
porqué.
-Dimo, antes ou despois vouno saber.
-Vale, pois seica o fixo porque necesitaba
un pequeno descanso.
Subscribirse a:
Comentarios (Atom)




